Znacie tę przypowieść o rabinie, który został poproszony o poradę dla rodziny Mordechaja? Przyszedł on do Rabina i mówi – pomóż, poradź, nie możemy już tak dłużej żyć. Mieszkamy w domu z jedną izbą, gdzie śpię ja i moja żona Rachela, moja matka i ojciec oraz siódemka naszych dzieci. Przecież tak się nie da, nie mamy gdzie się ruszyć, nie możemy się wyspać, nie wiem, co robić? Rabi na to – kup kozę. Mordechaj poszedł do domu, lekko zdziwiony tą radą, ale z Rabinem się nie dyskutuje. Kupił kozę, zamieszkała z nimi w domu, bo innych zabudowań nie mieli. Było im jeszcze ciaśniej, aż po jakimś czasie sytuacja stała się nie do zniesienia. Wrócił, więc Mordechaj do Rabina i prosi – poradź coś, nic nie pomogło, jest jeszcze gorzej. Sprzedaj kozę – rzekł krótko Rabin. Po kilku tygodniach spotkają się na ulicy i Rabin pyta Mordechaja – jak tam sytuacja? Na to wzruszony pytany sięga po rękę Rabina, potrząsa ją z wigorem i mówi – cudownie, mieszkamy w domu, ja, moja żona Rachela, jej rodzice i nasze dzieci i miejsca jest w bród, bo sprzedałem kozę jak radziłeś. Od jakiegoś czasu chodzę i marudzę - a to pieniędzy niewystarczająco, a to potrzeba mi nowego ciucha, a to nie wiem, co ugotować, samochód mnie wkurza, córka za daleko, pies skubany znowu ukradł mi kapcie i wyniósł do ogrodu, pracy wciąż takiej jak wymarzyłam, nie mam – generalnie gderanie 24 na dobę. Sami wiecie jak to jest, czasem człowieka dusza uwiera i trzeba, po prostu mus sobie ponarzekać.